Na Russische oligarchen, Qatarese oliesjeiks en Chinese zakenlieden, mag het voetbal mogelijk een nieuw type eigenaar begroeten: de Amerikaanse sportheld met Europese roots. Mike Piazza, legendarisch catcher van de New York Mets en de Los Angeles Dodgers, broedt op de overname van de failliete Italiaanse club Parma.
Testosteronbaasjes
Op het toneel van het Italiaanse betaald voetbal is het weliswaar dringen geblazen tussen al die zichzelf ontstijgende persoonlijkheden, toch zal het de 46-jarige Mike Piazza weinig moeite kosten een plekje te veroveren. Niet alleen omdat hij met zijn 191 centimeter lange lijf testosteronbaasjes als Berlusconi tot dwergen degradeert, maar vooral ook omdat zijn levensverhaal larger than life is, zoals de Amerikanen graag zeggen. In de annalen van het Amerikaanse honkbal staat Piazza genoteerd als een van de beste offensieve catchers ooit: behalve met ballen vangen wist hij ook als slagman uit te blinken. In zijn vijftien jaar omspannende loopbaan als prof sloeg hij meer homeruns (427) bij elkaar dan enig andere catcher voor hem. Privé weet hij een diep geloof in de rooms-katholieke God te combineren met een liefde voor heavy metal, motorrijden én een huwelijk met Alicia Rickter, de bloedmooie Miss Oktober uit de Playboy van 1995 met wie hij twee kinderen heeft. Kortom, Piazza heeft een cv waar Hollywood zijn vingers bij aflikt.
Oppepper
AC Parma kan wel een oppepper van het formaat Piazza gebruiken. Geplaagd door een eindeloze reeks schandalen, haalde de club ternauwernood het eind van de competitie. Spelers en suppoosten moesten het zonder salaris stellen, schuldeisers legden beslag op de fitnessapparaten uit het krachthonk en op de bolides van het wagenpark. In februari wachtten de Noord-Italianen vergeefs op een zilvervloot die uit Slovenië onderweg zou zijn. Een maand later werd de club failliet verklaard. Omdat de overige clubs uit de Serie A vreesden voor reputatieschade die zou ontstaan wanneer Parma zich uit de competitie moest terugtrekken, leenden zij hun bankroete collega vijf miljoen euro om het seizoen af te kunnen maken. Parma eindigde als hekkensluiter. Op voorwaarde dat er een weldoener wordt gevonden die de miljoenenschulden aflost, mag de club na de zomer deelnemen aan de Serie B, zo niet dan daalt de roemruchte AC, in de jaren negentig nog tweevoudig winnaar van de UEFA-cup, af tot de kelder van het Italiaanse profvoetbal.
218 miljoen schuld
De aankoopprijs hoeft voor Piazza geen probleem te zijn: in februari dit jaar wisselde de club voor één euro van eigenaar. De schuldenberg – door de Italiaanse krant La Republica getaxeerd op 218 miljoen euro – vormt de grootste barrière voor een overname. De honkballegende wordt geacht de lasten met minstens 22 miljoen euro te laten slinken maar met een geschat vermogen van € 96 miljoen zal dit slechts een bescheiden aderlating voor hem betekenen. Of het allemaal zover komt, is nog ongewis. ‘Niets is zeker,’ liet Piazza dezer dagen in de media optekenen. ‘We zitten nog midden in het due diligence proces. Met het faillissement is een lastige situatie ontstaan waar de Italiaanse en de Amerikaanse wet anders tegenaan kijken. Het enige dat ik kan zeggen is dat ik als Italiaanse Amerikaan trots ben op mijn achtergrond en dat ik een grote liefhebber ben van Italiaans voetbal.’